Johnny Depp u boku 27-letniej kochanki, Amber Heard jest zapewne szczęśliwy. Dla niej porzucił swoją wieloletnią partnerkę, Vanessę Paradis. Zdecydował się też na zaręczyny na których nie oszczędza. Najpierw kupił wyspę i nazwał ją imieniem ukochanej. Teraz zakupoł kolei pierścionek zaręczynowy. Jest on wart jest 100 tysięcy dolarów. Pierścionek zaręczynowy ma 5-karatowy diament, wart od […]
Na miłość boską (org. For the Love of God) – rzeźba brytyjskiego artysty współczesnego Damiena Hirsta powstała w 2007 roku. Jest to platynowy odlew ludzkiej czaszki pokryty diamentami. Praca została wystawiona po raz pierwszy w londyńskiej galerii White Cube 1 czerwca 2007 roku, następnie sprzedana za 50 mln funtów – przez co uchodzi za najdroższe dzieło sztuki sprzedane za życia twórcy.
Czaszkę należącą do Europejczyka, żyjącego między 1720 a 1810 rokiem, Hirst zakupił w sklepie w Islington. Wykonanie rzeźby zlecił firmie jubilerskiej Bentley & Skinner. Wykonano odlew z platyny i na jego powierzchni umieszczono 8601 diamentów o masie 1106,18 karatów (221,24 g). Kamienie szlachetne wykorzystane w pracy miały wartość 12 mln funtów[5]. Ponadto na czole dodano ornament zbudowany z jednego 52-karatowego diamentu[4]. Po ukończeniu rzeźby Hirst wycenił ją na 50 mln funtów[5] i za taką cenę sprzedał trzy miesiące później. Według artysty tytuł powstał dzięki matce, która na widok wcześniejszej wystawy syna miała powiedzieć: Na miłość boską, co ty jeszcze wymyślisz!.
Powstanie rzeźby wywołało kontrowersje i dyskusje o rynku sztuki[6]. Praca podzieliła krytyków, którzy toczyli spór czy jest to tylko autopromocja nastawiona na zysk i niemająca wiele wspólnego ze sztuką, czy jednak niesie pewne wartości niematerialne (motyw vanitas).
Peter Fuss w odpowiedzi na pracę Hirsta wykonał kilka własnych czaszek pokrytych 9870 błyszczącymi szkiełkami imitującymi diamenty, z pustym miejscem na czole. Rzeźby zatytułował For the Laugh of God, po czym sprzedał je w Londynie za 1000 funtów od sztuki, przy czym użyte materiały kosztowały go 250 funtów.
Zaprezentowana została mumia egipskiego arystokraty z przed 3300 lat. Na dłoni był sygnet z wygrawerowanym imieniem faraona. Właściwie była to pieczęć w kształcie skarabeusza z imieniem faraona Setiego I. Oprawiono ją w złoto i przymocowano do pierścienia. Na sygnecie widnieje też Ureusz – symbol władzy królewskiej i boskiej. Na sygnecie widnieje wygrawerowane imię Seti […]
Najbardziej niesamowite zdjęcie kopalni diamentów. Wygląda to pięknie i niesamowicie.
Nie ma idealnie czystych diamentów. Wszystkie mają zanieczyszczenia spękania i zaburzenia struktury. Nawet te idealne i czyste zawsze jakieś drobinki posiadają. Jeśi ich nie ma oznacza to, że kamień jest syntetyczny. Wszystkie te zanieczyszczenia mają istotny wpływ na rozchodzenie się światła w kamieniu. Zanieczyszczenia dzielą się na wewnętrzne (inkluzje) i zewnętrzne (skazy). Diamenty bez inkluzji […]
Nie ma idealnie czystych diamentów. Wszystkie mają zanieczyszczenia spękania i zaburzenia struktury. Nawet te idealne i czyste zawsze jakieś drobinki posiadają. Jeśi ich nie ma oznacza to, że kamień jest syntetyczny. Wszystkie te zanieczyszczenia mają istotny wpływ na rozchodzenie się światła w kamieniu. Zanieczyszczenia dzielą się na wewnętrzne (inkluzje) i zewnętrzne (skazy). Diamenty bez inkluzji zdarzają się niezwykle rzadko. Diamenty na ogół mają znamiona wewnętrzne (nazywane inkluzjami), jak również znamiona zewnętrzne (zwane skazami), które czynią każdy kamień wyjątkowym i niepowtarzalnym. Znamiona diamentów o czystości P1, P2, P3 rzeczoznawca dostrzeże bez lupy, natomiast znamiona kamieni o czystości SI, VS lub VVS – dopiero przy użyciu specjalistycznej lupy o dziesięciokrotnym powiększeniu. Do najrzadszych należą diamenty o czystości LC, których inkluzje nie są dostrzegalne nawet przy zastosowaniu lupy. O tym, do jakiej klasy czystości diament zostanie przypisany, decyduje m.in. liczba inkluzji i skaz, ich rozmieszczenie, wielkość, łatwość dostrzegania oraz ich wpływ na brylancję.
Indyjski diament , który stał się sławny w dniach Imperium Mogołów .
D iament w kształcie gruszki z dwoma perskimi inskrypcjami , w pierwszej napisano ” Shah Akbar , Wielki Król, 1028 AH ” ( litery oznaczają Anno Hegirae ) . Drugi napis to ” 1039 AH Shah Jehan ” .
Diament był ponoć częścią oryginalnego Tronu . Zakupiony w 1886 roku w Stambule przez George Blogg , którzy ponownie oszlifował go do nowej wielkości 116 karatów (23,2 g) , niszcząc zabytkowe inskrypcje . Blogg był to ostatni znany właściciel i pobyt kamienia są obecnie nieznany.
Złote jajo Wykonywane w pracowni nadwornego jubilera na zamówienie cara jako prezent wielkanocny. Były wykonywane ze złota, srebra, kamieni szlachetnych, kości słoniowej, masy perłowej i zdobione emalią. Pierwsze jajko wielkanocne w pracowni Fabergé powstało w 1884 na zlecenie Aleksandra III, jako prezent dla żony cesarza Marii. Po śmierci Aleksandra III jego syn, Mikołaj II, […]
Złoto można trzymać w sejfie, nosić jako biżuterię, ale też i używać w kosmetyce. Czy metal który jest tak cenny bo nie reaguje z niczym może mieć wpływ na cerę? NA pewno, szczególnie wpływ psychiczny:) Coraz więcej gabinetów kosmetycznych ma w swojej ofercie zabiegi kosmetyczne ze złotem. maseczki do ciała ze złota. Wykorzystuje się […]
Piękne zdjęcia z kopalni złota. Nie jest to prosta praca, ani łatwa. Ale złoto jest cenne i warto to robić. Więcej: http://englishrussia.com/2013/02/05/where-gold-comes-from-part-ii/ Filed under: złoto Tagged: kopalnie złota, złoto
