Dwójłomność – zdolność ośrodków optycznych do podwójnego załamywania światła (rozdwojenia promienia świetlnego). Substancje, dla których zjawisko zachodzi nazywamy substancjami dwójłomnymi. Zjawisko dwójłomności odkrył w 1669 roku Rasmus Bartholin a wyjaśnił Augustin J. Fresnel w pierwszej połowie XIX wieku. Dwójłomność wykazuje wiele substancji krystalicznych, a także wszystkie ciekłe kryształy. Przykładami substancji dwójłomnych mogą być kryształy rutylu […]
Nazwa pochodzi od gr. rhodon = róża i chroma= barwa i nawiązuje do barwy tego minerału. Znany jest od setek lat, wydobywano go w ameryce południowej w koplniach Inków już przed XII wiekiem, lecz za samodzielny minerał uznany został dopiero w 1813 roku.
Rodochrozyt – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Może być przemysłową rudą manganu. Nazwa pochodzi z greckiego rhodon -róża, chroma – barwa czyli różanobarwny ponieważ przypomina kolory bukietu róż od bladoróżowych po krwistoczerwone. Jego synonim to „róża Inków”. Czyste jego okazy są dość rzadkie. Występuje krystalicznie […]
1773 r. – z Przylądeka Dobrej Nadzei nowy minerał przywiózł Pułkownik Hendrick Von Prehn (1733-1785). 1777 r. –Prehnit po raz pierwszy opisał Balthazar Sage jako wyrastający z chryzolitu. 1783 r. – W dziele Krystalografia (Cristallographie) Jean Baptiste Louis Rome L’istle wskazuje na Jacquesa Louisa de Bournona jako tego który pierwszy znalazł ten minerał we Francji, […]
Prehnit – nazwa pochodzi od nazwiska holenderskiego pułkownika H. von Prehna, który przywiózł go z Przylądka Dobrej Nadziei do Europy w 1773 r. Minerał rzadki, rozpowszechniony tylko w pewnych regionach Ziemi, należy do grupy amfiboli.
Opal – mineraloid z gromady krzemianów. Jest cennym kamieniem jubilerskim, jednym z najpiękniejszych i najdroższych na świecie. fot. flickr user Somma License: Creative commons Wisiorek z opalem Wartość kamieni zależy od ich wielkości, atrakcyjności zabarwienia lub wzoru barwnego, oraz tzw. gry barw (opalescencji). Efekt, który powoduje opalizację, polega na zjawisku załamania, rozszczepienia i odbicia […]
Minerał związany z pegmatytami zasobnymi w alkalia. Pierwsze znane wystąpienie nastąpiło w południowej Norwegii w okolicach Helgaraen, u wejścia do fiordu Langesund. Występowanie: Świat: Anjanabanoana, Madagaskar ( obecnie największe źródło minerału); Molo, Myanmar (większa część to są małe kryształy); Indie; Czechy; California, U.S.A.; fiord Langesund, Norwegia (małe ilości) ; Kaszmir, Rosja, Birma
Hambergit odkryty został w maju 1889 r. przez Waldemara Christophera Bröggera w Helgeraen, Fiordzie Langesund, w Norwegii. Nazwany został na cześć Axela Hamberga (1863-1933) mineraloga szwedzkiego. Prawdopodobnie pierwszy opis minerału Axel Hamberg
Nazwany od nazwiska szwedzkiego mineraloga Hamberga. Kamień ma mały ogień i może być podobny do kwarcu.
Wzór chemiczny –CaF2 (51,33% Ca, 48,67% F) (fluorek wapnia). W niektórych odmianach tego minerału częśćę wapnia jest zastąpiona przez itr, cer lub inne pierwiastki z grupy ziem rzadkich. Układ krystalograficzny: Regularny, klasa czterdziestoośmiościanu. Postać: Prosty skład chemiczny pociąga za sobą wysoką symetrię sieci przestrzennej. Zwykle kryształy mają postać sześcianów, krawędzę największych z nich, znalezionych w […]